اگر ميشد سري به خانواده هاي دهه 1940 امريكا بزنيم، ميديديم كه تنها تعداد محدودي از خانواده هاي مرفه(ثروتمند)، داراي تلويزيون بودند، اما امروزه پيش از 90 درصد خانواده هاي امريكايي حداقل يك دستگاه و بسياري هم بيش از يك دستگاه تلويزيون دارند. در سالنهاي نشيمن و جمعي موسسات دانشجويي نيز تلويزيون وجود دارد، در اتاقهاي بيمارستانها براي بيماران تلويزيون تعبيه كردهاند و همچنين در مسافرخانه هاي بين راهي و هتلها نيز تلويزيونهايي وجود دارد كه با پرداخت مقدار وجهي، ازطريق كانالهاي ويژه،فيلم سينمايي پخش ميكنند.
مطالعات در مورد زمان تماشاي برنامه هاي تلويزيوني توسط افراد سنين مختلف نشان ميدهد كه حتي نوزادان هم روزانه حدود نيم ساعت در معرض تماشاي تلويزيون قرار ميگيرند. كودكان سنين چهار تا شش سال به طور متوسط حدود دو ساعت و نيم تلويزيون تماشا ميكنند.
